TANTE POS IN VOORTHUIZEN

,Het ambt van brievenbesteller behoort niet tot de aanzienlijkste bedieningen, maar toch zijn er maar weinig ambtenaren belast met gewichtiger bezigheden. Hoeveel schatten en geheimen, hoeveel geluk en ongeluk heeft hij elke morgen in handen! De de-pèches uit de residentie, de dispotiën, aanstellingen en gratificatiën houdt hij onder de arm; tussen de vingers: bankpapier en wissels. Voorts bezorgt hij de geboorte-, huwelijks- en doodsberichten. Hij verschrikt en verblijdt en dat alles met een kalmte, een gelijkmoedigheid, als waren alle menselijke aandoeningen zijn aandacht niet waard. Hij is een hoger wezen, dat zijn giften, hetzij zoete of wrange, uitdeelt; een engel des goeds en des kwaads, aan ieder het hem toebeschikte gevende, zonder aanziens des persoons en verre boven de dank van de gelukkige en de klacht van de misdeelde verheven' . Zie hier het portret van een brievenbesteller door een zekere S. geschreven in 1841.
Laat Voorthuizen dan wel niet belangrijk geweest zijn voor het grote postvervoer naar het noorden, toch was er een poststation in het dorp gevestigd. Een poststation was een officiële wisselplaats van de paardenposterij die tijdens het Koninkrijk Holland met ingang van 1 mei 181 O werd ingesteld en als overal elders ondergeschikt was aan het bestuur van de brievenposterij. Het hoofd van een poststation heette postmeester en gedurende de tijd dat deze instelling bestond bekleedden leden van de familie Wilbrink in Voorthuizen dit ambt. On-Nederlands als zij was - het was immers een Franse vinding - is de paardenposterij hier steeds impopulair gebleven. Toen de komst van de spoorwegen en de invoering van de elektrische telegraaf haar overbodig maakten, werd zij in 1854 opgeheven.

Eén van de bekendste postboden in Voorthuizen was vroeger wel W. Tik, die, volgens oude Voorthuizenaren, beschikte over een ruime voorraad krasse uitspraken.
Postbode Tik werd in 1887 de opvolger van de kort daarvoor overleden heer W. Pleij. De Barneveldsche Courant van 12 augustus 1887 wist te melden: ,,Voor de betrekking van postbode te Voorthuizen in verband met het overlijden van W. Pleij, hebben zich reeds onderscheidene personen aangegeven. 't Zal moeilijk zijn iemand te vinden, die zóó ijverig en trouw zijne betrekking waarneemt als dat door Pleij immer werd gedaan". En in september: ,,Tot brievenbesteller is benoemd de heer W. Tik uit Barneveld, thans woonachtig te Baarn. Dat de Post administratie den Voorthuizer ingezetenen een dienst bewezen heeft door een vreemde te benoemen, kan ik niet zeggen. Zij had er wel rekening mee mogen houden dat de Voorthuizers liever bediend worden door een ingezetene, dan door een vreemdeling.

Daarbij komt, dat een vreemde een geruimen tijd zal nodig hebben voor hij met de verschillende adressen op de hoogte is''.
Al snel bleek dat Tik goed lag bij de Voorthuizense bevolking en door alleen zijn naam maar te noemen brengt men een golf van herinneringen teweeg.
Naast Tik was B. Kleijer als postbode in Voorthuizen werkzaam. Deze werd met ingang van 16 augustus 1888 wegens langdurige ongesteldheid eervol ontslagen. In zijn plaats werd de heer W. Vonhof, stiefzoon van de al eerder genoemde W. Pleij, benoemd.
Een andere bekende ,post' was de heer Mulderij, die in 1915 telegrambesteller bij het spoor werd. Het ,spoor' was het NCSstation Voorthuizen. Dat gaf nogal wat werk, want bijna niemand had toen nog telefoon en boodschappen werden per telegram gedaan. Het werk bij de posterijen lokte Mulderij echter meer aan en in 1917 begon hij zijn loopbaan bij de Posterijen. De werkdagen waren lang in die tijd, 1 O tot 12 uur per dag. De avondbestelling strekte zich toen uit tot de Tolnegenweg en de Viersprong, zodat er meerdere malen tot 's avonds 9 uur gewerkt moest worden. In die jaren kende men trouwens ook nog de zondagsdienst. Daarbij kwam nog dat tot 1921 , toen de rijwieldienst werd ingesteld, alles in ,loopdienst' werd gedaan.

Vergeleken met de werkomstandigheden van toen hadden Van de Craats en zijn mannen het heel wat comfortabeler! Steven van de Craats heeft bijna 50 jaar voor de post gewerkt. In mei 1988 neemt Steven afscheid van de PTT en gaat met pensioen. Naast zijn werk bekleedt hij vele functies in de dorpsgemeenschap. Ruim 40 jaar zet hij zich in voor de vvv en hij maakt 25 jaar deel uit van het bestuur van Plaatselijk Belang. Ook is hij vele jaren lid van het stembureau. In 1996 schrijft Van de Craats een boek met de titel 'Een stem uit Voorthuizen', een bundel persoonlijke levensverhalen.

Steven van de Craats overlijdt op 16 december 2002 op 79-jarige leeftijd.