" BUITENLUST" EN DE HUZAREN

Hotel .Buitenlust" had vroeger meer het karakter van een stationskoffiehuis en was in eerste instantie ook als zodanig bedoeld. Het pand werd in 1903 gebouwd in opdracht van Willem Bos, een - met vervroegd pensioen wegens dienstongeval gestuurde - opziener der jacht en visserij. Hij had hiertoe een stuk grond naast zijn woonhuis gekocht. In november 1903 werd .Buitenlust'' geopend. Waarom Willem nu juist de naam .Buitenlust" voor zijn etablissement verkoos, is ons onbekend maar waarschijnlijk zal de naam zijn oorsprong vinden in het feit dat het voor de heer Bos een lust was om buiten te leven. Zo rond de eeuwwisseling was het dorp Voorthuizen trouwens nog maar erg klein, dus ,buiten' was je al erg gauw.

.Buitenlust" voorzag in een grote behoefte bij de reizigers die gebruik maakten van de spoorlijn Ede-Nijkerk. Weliswaar bezat het station Voorhuizen aan de Stationsstraat (thans De Ruyterlaan), tweede en derde klas wachtkamers maar het spreekt vanzelf dat men hier geen consumpties kon gebruiken. Volgens overlevering moet Willem Bos in de ruim 34 jaar die hij het hotel beheerd heeft, goede zaken hebben gedaan. Dit zou men mogen afleiden van het aantal huizen dat hij naderhand in Voorthuizen aankocht. Of , ,Buitenlust" ook een funktie vervulde bij het huisvesten van de vele Voorthuizense pensiongasten is ons onbekend. Mogelijk werd het pension alleen gebruikt door 'doorgaande reizigers', maar mocht dit wel het geval zijn dan kan onderstaand artikeltje wel eens betrekking hebben op de heer Bos:

'Woensdag had de pensionhouder B. een rijtoertje met zijn logeergasten gemaakt'. Door wat te kort te draaien, viel het rijtuig echter omver, tengevolge waarvan de inzittenden op onzachte wijze met de straatstenen in aanraking kwamen. Een reeds bejaarde dame kwam er wel het slechtste af. Spoedig bleek namelijk, dat zij haar arm gebroken had, terwijl de pensionhouder zelf inwendige kneuzingen bekomen had' (Barneveldsche Courant 27 juli 1911 ). In 1937 koopt de heer Willem Heetmayer het pand aan, er volgen enkele verbouwingen en ,,Buitenlust" krijgt meer het aanzicht van een hotel.

In 1939 breekt de mobilisatie uit en in Voorthuizen wordt de 4e Verkenningsafdeling ondergebracht. Deze slaat in de buurt van .Bulteniust'' zijn tenten op, terwijl nabij de Coöperatie de stallen zullen verrijzen.

De in Voorthuizen gelegerde militairen konden na diensttijd een kaartje leggen in , ,Buitenlust" of één van de andere horecalokaliteiten of hadden de mogelijkh.eid gebruik te maken van het Chr. Militair Tehuis dat was gevestigd op het adres Baron van Nagellstraat 1. Dit Tehuis werd in oktober 1939 goepend. Tijdens deze plechtigheid deelde de voorzitter, de heer G. Blanken, mede dat het in de bedoeling lag de soldaten een herinnering te geven aan de huiselijke kring en een kleine vergoeding te schenken voor hetgene dat de militairen moesten ontberen. Het was het plan van de commissie om een zaal voor spelen en lezingen in te richten en een bibliotheek waarin 200 boeken zouden worden ondergebracht. Op dinsdag, 31 oktober en donderdag 2 november was het 'open huis' voor de inwoners van Voorthuizen, die daarvan dan ook een dankbaar gebruik maakten. De band van Voorthuizen met de huzaren is groot. Ter nagedachtenis aan hen die sneuvelden tijdens de meidagen van 1940 werd een monument opgericht aan de Hoofdstraat in Voorthuizen, waar elk jaar in mei een kranslegging plaatsvindt. Deze traditie wordt in ere gehouden door de Huzaren van Sytzama die daarmee hun gevallen kameraden van het 1 e Regiment Huzaren herdenken.